Poszukiwałem okazji do pracy jako model
1. Z początku zależało mi na tym, aby chodzić po scenie, oglądać ładne kobiety po fachu i zaistnieć u najbardziej rozpoznawalnych projektantów. Jakiś czas temu dostałem propozycję uczestniczenia w sesji reklamowej jednej z firm produkujących wyroby z nabiału – jogurt, kefir, ser biały. Nie zwlekając długo zaakceptowałem wyzwanie. Sesja miała się odbyć w studiu fotograficznym w budynku niedaleko mojej dzielnicy. Kiedy do niego wszedłem zaskoczyły mnie klima oraz ilość specjalistycznego ekwipunku w pełni gotowego do startu pracy. W środku była trójka osób – pierwszy fotograf, makijażystka oraz spec od scenografii oraz regulacji światła – jak się później dowiedziałem będący w największym wymiarze odpowiedzialny za powodzenie zdjęć. Poinformowano mnie, że sesja, do której jestem zaangażowany mają służyć do billboardów/posterów oraz tych ukazujących się w prasie. Jako, że reklama miała dotyczyć niesłodzonych jogurtów z owocami tematem wiodącym były czereśnie, niebo, drzewa – w skrócie natura. Patrzyłem w obiektyw aparatu głównie z uśmiechnięty od ucha do ucha trzymając w palcach łyżeczkę z porcją jogurtu, który jak dla mnie nie był inny niż wszystkie pozostałe. Musiałem wykazać się także nie lada wprawkami aktorskimi – miałem czynić wszystko aby udowodnić, iż jogurt, który spożywałem jest najsmaczniejszym towarem na świecie. Nic niemożliwego, a rzemiosło świetnie wynagradzane. Robienie zdjęć trwało około kilka godzin, w ciągu których zjadłem naprawdę dużo jogurtów (miałem szczęście, iż nie była to reklama pasztetu). Fotki w których byłem głównym bohaterem były tylko początkiem całego długiego procesu. Zdjęcia musiały zostać poddane obróbce, zatwierdzone, wybrane, a potem eksperci mogli wpaść na chwytający slogan reklamowy i zaplanować resztę kampanii w czasie. Plakaty w mediach i na ulicach ukazały się dopiero po kilku miesiącach od mojej wizyty studiu fotograficznym, natomiast reklamowany towar pojawiać się na półkach sklepowych krótko potem. Nie obchodzi mnie jak się sprzedawał, lecz przyznać mogę, że w tego rodzaju sesji wziąłbym udział raz jeszcze.